Sinopse
Na aldea do Pico, na parroquia de Naraío, vive Alicia. Entre a veciñanza, ten sona de cantar ben porque é unha das voces da misa. Pero Alicia fai moito máis ca iso. Aos seus 90 anos, decidiu anotar decenas de coplas tradicionais, por medo a esquecelas. Algunhas tenas plastificadas, mentres que outras están escritas á man. Vainas apuntando cando lle acordan. As melodías xa lle custa lembralas, a cabeza xa non é o que era.
Alicia no país do esquecemento reconstrúe, a través da súa historia e da paisaxe, unha melodía da desaparición, que reflexiona sobre a fraxilidade da memoria e a vontade de transmitila, de deixar un testamento inmaterial que alguén poida recoller.
Cociña da peza
A nivel persoal, interésame a música de tradición oral. Preparándome para o Chanfaina, busquei San Sadurniño do APOI (Arquivo do Patrimonio Oral Inmaterial) do Museo do Pobo Galego. Non atopei nada e chamoume a atención. Por iso decidín intentar atopar algún testemuño que lembrase se se cantaba facendo os labores, se se lembraban de festas de pandeireta... Pensando que sería moi complexo, e que seguramente teriamos que contar, dalgún xeito, o fracaso. Pero a sorte sorriunos e, preguntando por Naraío, axiña demos con Alicia. A través das súas lembranzas, retrátase un proceso de substitución cultural que ten que ver coas transformacións sociais, pero tamén coa colonización, polo que esa cultura popular quedou soterrada.
Equipo
Galería
