Manolo González

Manolo González é un activista do cinema e o audiovisual galego dende hai corenta anos en diferentes iniciativas do eido industrial, educativo ou institucional. O seu pai, proxeccionista no Cinema Avenida da Rúa (Ourense), acendeu sen querelo a paixón polo cinematógrafo que o acompañará no devalar da vida, dende os cineclubes en A Rúa, Compostela e Madrid ás primeiras experiencias en Galicia de vídeo nas aulas no IFP de Allariz arredor de 1982.

A formación audiovisual será das súas teimas: creador e director da Escola de Imaxe e Son de A Coruña (1990-1998), profesor de produción na facultade de Comunicación da Universidade de Vigo e no Master de Produción e Xestión Audiovisual en Coruña dende a súa fundación en 1997 ata 2025, impartindo o módulo “Desenvolvemento de proxectos audiovisuais”. Tampouco faltaron participacións nos eidos da produción audiovisual en curtametraxes e series documentais de TVG con Videovoz, así como a dirección da área de desenvolvemento da produtora de animación Dygra Films.

 No eido institucional foi responsable da área de cine e vídeo na D.X.C. da Xunta de Galicia de Luís Álvarez Pousa, organizando as primeiras axudas públicas ao cinema galego e a posta en marcha do Arquivo da Imaxe de Galicia en 1984. Anos despois tamén será o creador e director da Axencia Audiovisual Galega da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia (2005-2009), impulsando proxectos senlleiros daquela, como as Axudas ao talento, Cinemas Dixitais, Flocos TV -Mestre Mateo 2009- ou Memoria do século XX.  Foi membro das comisións de valoración das axudas do Ministerio de Cultura e o IVC en diferentes convocatorias durante varios anos, ata o bienio 2021-2022.

 Asemade desenvolveu tarefas de investigación  e catalogación dos cinemas galegos e a memoria audiovisual da emigración con publicacións e traballos de campo en Arxentina, Uruguai, México e Cuba. Entre outros, publicou “Documentos para la Historia do cine en Galicia (1970-1990)”, “Nos días encantados de agosto” (2022), premio 2023 de ensaio “Losada Diéguez” ou “O benshi de Galicia” (2023), finalista dos premios Rosalía de Castro 2024,  “Memoria e melancolía. O cineísta Bernardino de Lamas” (2025), así como numerosas colaboracións en libros colectivos, conferencias, folletos e artigos, nomeadamente sobre patrimonio, formación,  política audiovisual e cinema da emigración. No 2025 acadou o Premio da Crítica de Galicia na modalidade de cine e audiovisual.

 Foi galardoado en varias ocasións nos premios do audiovisual galego “pola súa contribución ao desenvolvemento do audiovisual galego” nos premios de Agapi, Crea, Mestre Mateo, Leixaprén, etc. Na actualidade, segue a impulsar o encontro de cineastas “Chanfainalab” en San Sadurniño (2014-2025), XI premio “José Sellier” da Academia Galega do Audiovisual.