O punto de partida de "O tempo da mazá" foi un vídeo de Carlos Fornos no que evocaba o sabor das mazás da súa infancia: "Aquelas descricións trouxeron á miña memoria as incursións que de pequeno eu facía na horta dos meus avós: ano tras ano, das mans da miña avoa, ía descubrindo e desfrutanto dos sabores característicos das cereixas, pexegos, peras e mazás da Terra Chá lucense. A utilización de material e técnicas analóxicas artesanais no proceso de realización da curtametraxe responde a unha intención de achegar os traballos da imaxe aos traballos da horta. Así a rodaxe en negativo cinematográfico foi a miña plantación da semente. O revelado manual, a auga, o sol e o abono. As tesoiras utilizadas na montaxe e edición aseméllanse moito ás empregadas na poda. E por último, a proxección, ese momento no que recollemos o froito do traballo e degustamos a calidade dos seus sabores".
Así pois preparémonos para recuperar o ancestral sabor da mazá a través do gusto de seis mulleres de distintas idades e sensibilidades, mais o filme non é só iso, a conservación das tradicións, o coidado das raíces, a posta en valor dunha agricultura sustentable e a importancia da transmisión de coñecementos entre xeracións son tamén sensacións e ideas que agroman polo sabor dunha humilde mazá.