Ir ao contido principal
Entre pedras e vento

Entre pedras e vento

As voces secretas dunha paisaxe salvaxe

O Forgoselo é un territorio de penedos, cabalos ceibes e historias agochadas. Unha paisaxe que inspira filmes tan diversos como as emocións que esperta.

 A serra do Forgoselo é un dos territorios máis singulares e salvaxes de San Sadurniño. A paisaxe granítica, os penedos, as brañas, o vento perpetuo e a presenza de cabalos e vacas en liberdade conforman un universo telúrico que inspira múltiples olladas cinematográficas. As pezas deste ciclo percorren este espazo desde perspectivas moi diversas para explorar a natureza, a memoria, as emocións e a relación entre as persoas e a paisaxe. Do documental á experimentación, da introspección á comedia, o Forgoselo non aparece só como un escenario, senón como unha presenza que condiciona a mirada e a creación.

"A pena dos tres pés" (Abel Vega, 2019). Na serra do Forgoselo, Abel Vega emprende unha viaxe na procura da Pena dos Tres Pés, unha formación granítica singular vinculada á memoria e ás lendas do territorio. Cunha cámara e a súa propia voz, o cineasta percorre unha paisaxe chea de misterio e beleza. Unha invitación a descubrir e valorar un patrimonio natural próximo, pero aínda pouco coñecido.

"Erosión" (Ángela Arnosa, 2023). As rochas do Forgoselo gardan as pegadas de procesos xeolóxicos iniciados hai millóns de anos. Ángela Arnosa explora as súas formas, texturas e fisuras nunha peza que combina a observación científica cunha ollada persoal e sensorial. Unha experiencia visual na que a pedra, a auga, a vexetación e os animais dialogan a distintas escalas de tempo.

"A miña cor preferida é o verde" (Pablo Martínez, 2023). O Forgoselo convértese nun refuxio fronte ao ritmo acelerado da vida urbana. Pablo Martínez constrúe un autorretrato audiovisual no que a paisaxe acompaña unha reflexión íntima sobre a identidade, a soidade e o sentimento de pertenza. Entre penedos, brañas e vexetación, o verde expresa a procura de calma e dun lugar propio no mundo.

"Superficies Forgoselo (Granito)" (Alberte Pagán, 2014). Unha imaxe do Forgoselo refílmase sobre unha superficie de granito, facendo que a pedra se converta á vez en paisaxe e materia cinematográfica. Terra e ceo, imaxe e textura confúndense nunha proposta experimental que invita a sentir antes que interpretar. Unha exploración radical da dimensión máis física e telúrica do cinema.

"Trae !" (Fran Bermúdez, 2019). Lina, unha cadela obsesionada coa súa pelota, emprende unha aventura que a leva por distintas parroquias de San Sadurniño ata o Forgoselo. Fran Bermúdez aposta pola comedia física, o movemento e o ritmo para construír unha historia chea de acción e humor. Unha divertida viaxe audiovisual que amosa unha faceta diferente do cineasta e converte o xogo nunha aventura polo territorio. 

"Alí sentíame eterna" (Aldara Pagán, 2019). A relación entre o corpo e a natureza toma forma neste poema visual que nace da necesidade de atopar paz, liberdade e tranquilidade. A luz, a auga, o vento, as rochas e as flores acompañan un corpo espido na paisaxe brava do Forgoselo. Unha peza de carácter íntimo e experimental na que Aldara Pagán  propón sentir a fusión panteísta entre o corpo e o territorio máis que buscar unha historia que conta

"360º en cores" (The Sungirls, 2017).  San Sadurniño convértese nunha viaxe visual que transforma paisaxes coñecidas en imaxes cheas de movemento e cor. A través de panorámicas circulares, música e filtros cromáticos, The Sungirls descobren novas perspectivas de lugares cotiáns. Unha proposta que convida a mirar de novo o territorio e a recoñecer a beleza que ás veces pasa inadvertida

"Os aventados" (Álvaro Gago, 2015). Un pai e unha filla atravesan a serra do Forgoselo, entre cabalos salvaxes e aeroxeradores, nunha conversa sobre a natureza e o futuro. Álvaro Gago utiliza o vento como presenza constante e como metáfora da relación, non sempre equilibrada, entre o ser humano e o medio. Unha peza que combina experimentación e misterio para abrir unha reflexión sobre a responsabilidade ambiental e a educación das novas xeracións.

"A pena de Vicente" (Abel Vega, 2023). Unhas flores entre os penedos do Forgoselo espertan a curiosidade de Abel Vega e lévano a investigar a historia de Vicente Penabade (1950-2021), un home que viviu na serra. A través das lembranzas dos seus familiares e das pegadas que deixou na paisaxe, o cineasta constrúe un retrato afectuoso dun veciño singular. Unha peza que rescata a memoria persoal e propón recoñecer a Vicente como parte da identidade do Forgoselo.

"Here" (Natalia Porca, 2016). Natalia Porca emprende unha viaxe polos lugares e as historias da súa memoria familiar, desde Igrexafeita ata a serra do Forgoselo. Acompañada polo seu tío, descobre muíños derruídos, penedos con nomes propios e lendas que sobreviven no recordo da veciñanza. Dividida en tres partes, a peza transita do camiñar ao estar, nunha invitación a coñecer o territorio para chegar a sentilo como propio.

"Catarse" (Aroa Calvo, 2023). As emocións transfórmanse en imaxes e sons nesta peza experimental que explora a catarse como forma de liberación interior. A auga e o vento convértense nos elementos visuais cos que expresa sensacións e estados de ánimo. Unha proposta aberta á interpretación persoal que convida a deixarse levar polas imaxes e a descubrir nelas o propio significado

"O silencio dos eólicos" (Aser Álvarez, 2018). A peza achégase á vida cotiá da única familia gandeira que habita en Racamonde, nunha das zonas máis afastadas de San Sadurniño. Entre vacas, tractores e tarefas do campo, a actividade rural convive coa presenza dos grandes aeroxeradores e o vento persistente do Forgoselo. O retrato amosa a vitalidade dunha familia ligada á terra e explora o contraste entre a calma da paisaxe e o ruído dunha modernidade que non sempre deixa escoitar o silencio.

"O encanto da natureza" (Catalina Rodríguez, 2023). Os cabalos que viven en liberdade na serra do Forgoselo son os protagonistas desta peza, que transmite a fascinación que espertan estes animais. Os planos abertos, a luz e o movemento percorren unha paisaxe de chairas, turbeiras, penedos e camiños de monte. Unha proposta de gran forza visual que celebra a beleza da natureza e fai da liberdade o seu fío condutor.

O programa ten unha duración total de 67 minutos.

Películas do ciclo

13 películas